verkenning – check

Deze droom, dit ultiem doel (de elfstedentocht met mijn eigen boot varen) is een heel andere uitdaging dan andere jaren. Ik vertrok altijd met de gedachte ‘we zien wel’ en ‘dat komt wel goed’ Maar hiervoor is een plan nodig, en veel denkwerk. Als eerste deftige voorbereiding, wou ik de route al eens handbiken. Kathleen zou mijn handbike vervoeren en meefietsen. De eerste voorziene datum moest ik zelf laten schieten door pijnlijke benen (ik kon niet langer dan twee uur in mijn fiets blijven zitten).

Een maand later gingen we voor poging twee. Deze keer met Bram erbij. We huurden (op voorhand) een volgfiets in Leeuwarden voor vier dagen en boekten drie overnachtingen in trekkershutten onderweg.

Het weekend voor ons vertrek werd de kat van Kathleen ernstig ziek en moest onder het mes. Bram en ik vertrokken maandagmorgen al en Kathleen zou woensdagmorgen komen als de operatie goed verliep.

Omdat Bram geen trekhaak heeft, gaat mijn aankoppelhandbike mee. Deze handbike hang je aan de rolstoel en zo kan je je verplaatsen. Voor op te trekken en om bergop te rijden zit er een hulpmotor op, maar zelfs daarmee is het werken geblazen.

Dag 1

Maandagmorgen pakten we alles in en onder een aangename ochtendzon trokken we richting Friesland. Het was al kwart voor vier toen we eindelijk konden vertrekken. We hadden twee dagen geen volgauto, dus werd het een moeilijke klus om de nodige bagage op de huurfiets en aan mijn rolstoel te krijgen.

We moesten nog 46 km doen…Ik gokte op drie à vier uur maar dat viel stevig tegen! Er waren veel slechte wegen (kiezelsteentjes, klinkers). Er waren enkele steile bruggen waar ik niet alleen over raakte. In een putje kantelde mijn fiets zelfs om.

Om half acht kwamen we in  een méga gezellig dorpje. We deden een tête à tête naast het water. Het was al na tien uur toen we op de camping toekwamen. De eigenaar werd opgeroepen, en toen ik onze excuses aanbood, zei hij: “brand is erger”. Zorgen voor niets dus. De toiletten en de douche waren perfect aangepast.

De operatie van de kat van Kathleen ging goed. Woensdagmorgen (dag 3) zou ze dus komen met mijn Carbonbike.

Dag 2

Om acht uur stonden we al vertrekkensklaar. Mijn rechter bovenarm en mijn ribben voelden pijnlijk, die val had blijkbaar meer dan enkele schaafwonden opgeleverd :(.

De receptie was nog niet open, dus  gingen we eerst langs de Albert Hein voor ontbijt en middageten. Speld-brood, kaas, tomaat en komkommer. Gezond én lekker. Na onze picknick gingen we uitchecken en konden we écht starten.

Er was meer wind vandaag,  Het begin ging vlot, maar tegen de middag werd ik moe. Er stonden verkeerskegels naast het fietspad omdat de lijnen net geschilderd waren. Toen het moeilijk werd om die te ontwijken werd het tijd voor de lunch 🙂 De pijn was wel over.

We kwamen aan het Ijselmeer, een gigantisch afgedamd deel van de zee met zoet water. Twee uur moeten vechten met wind op kop. als ik stopte met trappen blies de wind me achteruit!

Achteraf kwamen we op een stuk dijk met afgesloten stukken voor de schapen. Veel uitwerpselen op de baan, en elke kilometer een smal poortje, tof hoor :p

Aangekomen in Workum hebben we een uur gerust, en ondertussen de batterij even opgeladen. Aan elk bord trekken we een foto, maar in Hindelopen waren we dat vergeten… twee kilometer terug dus :p

We gingen eerst inchecken, en zochten dan een supermarkt voor ons ontbijt de dag erna. Pas dan zochten dan een aangename eettent op.(een ezel stoot zich……..)

In totaal 87 km vandaag… kapot!

De camping was niet aangepast, zonder Bram geraakte ik niet op de wc.

Dag 3

Het spek met eieren stond op tafel toen Kathleen belde. Ze was aangekomen! Vanaf die morgen hadden we alle bagage, een volgauto, mij racefiets én aangenaam gezelschap natuurlijk 🙂

De opwarming ging vlot, vandaag zou een makkie worden. Een koersfiets stak me voorbij, en ik ging mee. Na twee minuten piekt men hartslag. Ik laat me afzakken en drink een beetje ondertussen. Ik verslik me, en hoest hevig… zo hevig dat mijn voet in de spaken komt. Pijn!

Mijn schoentje kapot, hopelijk mijn tenen niet… De fiets werkt nog dus ik rijdt door. Het gaat wel veel trager dan ervoor. Door de pijn? of omdat het al de derde dag is?

Tijdens de middagpauze bekijken we mijn voet, niets van zwelling, maar wel een klein wondje op mijn grote teen. We fietsen verder en ineens loopt er een hondje blaffend naar mij. Ik draai mijn gezicht weg , en hij bijt in mijn elleboog beschermer.

SJANSKE

Om vijf uur was ik op, leeg! Nog maar zeven km tot bij kathleen, maar het duurde een uur!!

We bespraken de opties tijdens het eten. Stoppen? Opgeven?

Het was nog 24 km tot de camping. Twee uur, nog niet. Daarvoor kon ik toch niet plooien! Een stevige maaltijd en enkele koffies later besliste ik om toch nog even op de tanden te bijten.

Onderweg bleek dat mijn wiel door de klap met mijn voet een beetje los stond. Hierdoor sleepte mijn rem… manmanman….. goede training zeker :p

89 kilometer vandaag

Dag 4

Een goede nacht gehad. De laatste loodjes! Nog 45 km vandaag. Mijn lichaam voelt alsof er een tram is over gereden en schreeuwt om rust. Het eerste uur draaide alles dan ook vierkant. Erna hadden we een zalige rit… zijwind langs een prachtig kanaal, tussen de bloemen. De tegenliggers kregen wel af en toe mijn vlag in hun gezicht 🙂

We namen onze tweede overzetboot van deze trip (betalend in Nederland!) en kwamen via een marktje terug in Leeuwarden, bij de winkel waar we de volgfiets gehuurd hebben.

Kathleen reed terug me mij.

Zotte vier dagen! Dank je Bram en Kathleen!

Conclusie

Deze verkenning was stukken zwaarder dan verwacht. Als er iets kon mislopen, liep het wel mis. Pech hoort ook bij avontuur zeker. In totaal 268 km met de fiets en heen en terug naar Friesland (met de auto) in vier dagen. Dat is zeker haalbaar zonder pech, maar die hadden we 🙂

Hierdoor kreeg ik een beter beeld van de boot-trip. In Leeuwarden (vertrek en eindpunt) is het enorm druk. Volgende maand ga ik kijken naar ideale plaatsen om in en uit te stappen. Verder kan je zeker niet overal met de auto komen. Thuisgekomen hebben we de vaarroutes in kaart gebracht.

Vrjdag 2 juni om 19 uur geef ik een voorstelling in den Halm (jeugdhuis Oppuurs) over de trip. Tot dan?


Reacties

verkenning – check — 5 reacties

  1. Pingback: verslag elf stedentocht met de fiets - Frank.hetkan.be

  2. Waar blijf je de moed vandaan halen Frank, voor steeds nieuwe en zwaardere uitdagingen aan te gaan? Fantastische kerel ben jij! Misschien kom ik wel is luisteren naar jouw fantastische verhalen op 2 juni… intussen … rust goed uit tot de volgende droom zeker?
    Toy toy toy. Geert M. en vriendin Sigrid

  3. Respect Frank, om elke dag te ‘vechten’ om altijd zo positief in het leven te staan. Zalig telkens om te kunnen lezen hoe je avontuur verloopt en de max om je steeds met een brede glimlach op de foto’s te zien staan. ? Ilse

  4. leuke trip beleefd en Bram en Kathleen zo te lezen. loslopende honden zijn vaak potentieel gevaar. die zijn helaas niet vertrouwd met handbikes en doen dan zot.
    trouwens… door die gele bril zie jij het leven ALTIJD helder te gemoed! 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *