Dag 13, verre van een ongeluksgetal me dunkt ;)

Deze morgen record’je verbroken, snelste tijd op het water. Gewonnen van team competitief met 3 minuten, effectief !


Gezelligheid, met 3 in de volgboot. Kathleen, Koen en Maai gingen er voluit voor. De lichte tegenwind tijdens de eerste kilometers zorgde ervoor dat we amper vooruitgingen,
en de plantenweelde aan mijn roer zat daar misschien ook voor iets tussen.


Het plan was dat Tine en Marie tot aan onze lunchplek zouden rijden met de cammo en ons dan tegemoet kwamen gevaren met de extra boot die mee is. Dat plan viel letterlijk in het water,
Tine vond de sjoepap niet. Zonder opgeblazen onderkant zorgde dit voor rare maar vooral grappige taferelen.
   
Plots hoorde ik iemand enthousiast roepen van aan de zijkant, mijn nicht en haar 2 zoontjes, wat een aangename verrassing.


Aangekomen bij onze middagplaats hadden we 12 km in de armen. Eten en rust kwam dus niets te vroeg.

Vol goeie moed vertrokken voor de tweede dagetappe met een boot vol grietjes. De passerende boten keken nu duidelijk meer naar de volgboot dan naar mij ;).
Omdat we elkaar constant scheef trokken door de verbindingskoord , liet ik subtiel weten dat ik wel een solo’ke wou doen en ging even voluit. (Het lag zeker niet aan Tine haar
vaarkunsten, kneusje van de dag :)).
Bijna in Dokkum peddelden we langs een (illegaal) terrasje waar de toilet, de koffie, de pils en de vriendelijke lokroep van het Friese volk ons naar de kant zogen. Tijd voor ne
combo van dit alles. Ff genieten van wat warm en fris en een gezellige babbel.


Weer vertrekkensklaar na dit heerlijk intermezzo zien we daar 2 bekende flieters zwoegend onze kant op komen, een stevige tegenwind had Koen en Marie serieus uitgedaagd om ons tegemoet te varen.


Samen legden we de laatste kilometers op’t gemakje en lekker genietend af, met een zalige meewind in onze rug.


Wat selfies en zwaaikes naar de plaatselijke terrasbevolking later arriveerden we los aan onze camping.
Dankzij een vriendelijke bootbewoner konden we mijn boot daar laten liggen en chill te voet naar ons kabouterhuis.

en oh ja, een tweede record vandaag, de langste afstand met 22 km. Prachtig allemachtig !
misschien ook een derde record met het langste verslag 🙂

Bij aankomst werd ik verrast door een cake van “ons Rita” met 11 kaarsen op! 11 steden afgevinkt!! Check!

Tot morgen, wij gaan eten !
kussen en knuffels


Reacties

Dag 13, verre van een ongeluksgetal me dunkt ;) — 2 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *